Pages

21 Kasım 2026 Cumartesi

Phison'ın Yeni SSD'si Veriyi Taşımadan Yapay Zekâ Çalıştırıyor

Phison, Supercomputer 2026 (SC26) etkinliğinde kurumsal depolama tarafında iki farklı SSD tasarımını detaylandırdı. Bunlardan biri, sürücünün içine gömülü bir NPU ve 64GB bellek barındırıyor; bu sayede PyTorch, vLLM, OpenVINO ve llama.cpp gibi yapay zekâ çerçeveleri, veriyi sunucuya taşımadan doğrudan sürücü üzerinde çalışabiliyor. Phison, bahsedilen özelliklerin birçoğunun henüz geliştirme aşamasında olduğunu ve kesinleştiğinde piyasaya sürüleceğini belirtiyor.

Veriyi taşımak yerine işi veriye götürmek

Bu tasarımın arkasındaki mantık basit: sunucu, verinin bulunduğu diske yapay zekâ işini devretsin, veri yerinde işlensin ve sonuçlar geri gönderilsin; tüm veri setinin sunucuya aktarılmasına gerek kalmasın. Phison'a göre sürücüler veriyi paralel olarak tarayıp işleyebiliyor ve sadece “ilgili sonuçları” döndürüyor; şirket bunun uygun iş yükleri için 10 ila 100 kat daha az veri transferi anlamına gelebileceğini öne sürüyor. Bu da sunucu işlemcisinin başka görevler için boşalmasını sağlıyor.

36.800 DMIPS rakamı aslında ne anlatıyor

Phison, gömülü NPU'nun “36.800 DMIPS” performans sunmasını bekliyor; bu, 1980'lerden kalma eski bir CPU tamsayı benchmark'ı olan Dhrystone ölçeğinde bir değer. Oysa NPU'lar genelde TOPS birimiyle değerlendirilir ve bu rakam paylaşılmadı. Karşılaştırma için, Phison'ın Computex'te tanıttığı Topaz NPU eklenti kartı, her biri 40 TOPS'a kadar performans sunan sekiz NPU içeriyordu. Yani DMIPS değeri büyük olasılıkla NPU'nun yanında çalışan, muhtemelen bir Arm Cortex tasarımına dayanan CPU çekirdeklerine ait; bu da sürücünün genel işlemci gücünü gösteriyor, yapay zekâ kapasitesini değil.

Bant genişliği neden daha önemli

Bu iş yükü için asıl kritik olan, bellek ve onun bant genişliği. Phison bellek tipini açıklamasa da, LPDDR5X yaygın bir seçenek ve ikincil bir rapora göre Topaz NPU ile birlikte kullanılabiliyor. Sürücü, Phison'ın X3 kontrolcüsüne benzer bir PCIe 6.0 parçasıysa, sunucuya doğru 28 GB/s'ye kadar çıkabiliyor; bu da belleğin bu hızın dört katından fazlasında çalıştığı anlamına geliyor. Kıyaslama olarak, yapay zekâ geliştirme için tasarlanan DGX Spark donanımının bant genişliği, buradaki 130 GB/s'nin biraz üzerinde iki katından fazla.

Depolama üzerinde hesaplama fikri yeni değil

Veriyi işlerken diskin üzerinde hesaplama yapma fikri Phison'a özgü değil. Samsung, 2018'de tanıttığı SmartSSD ile bu yolu denemişti; sürücü üzerinde bir FPGA, veriyi taşımadan işliyordu. 2022'de AMD'nin Xilinx Versal FPGA'sıyla ikinci kuşağa geçildi ve Samsung, tarama ağırlıklı veritabanı sorgularında geleneksel SSD'lere kıyasla %50'den fazla daha kısa işlem süresi, %70'e kadar daha az enerji tüketimi ve sunucu CPU kullanımında %97'ye kadar düşüş iddia etti. Buna karşılık ScaleFlux farklı bir yol izleyerek sıkıştırmayı doğrudan SSD kontrolcüsünün içine gömdü; sunucu bu sürücüyü normal bir NVMe SSD gibi görüyor ve hiçbir uygulamanın davranışını değiştirmesi gerekmiyor. Phison CTO'su Sebastien Jean, 2025'te genel amaçlı hesaplamalı depolamanın “her kullanım senaryosu çok özel olduğu için ölçeklenemediğini” savunmuştu; SC26'da tanıtılan tasarımın ise, yapay zekâya artan talep nedeniyle daha genel amaçlı bir modele yaklaştığı görülüyor.

İkinci tasarım: tek kontrolcüde hem hız hem kapasite

Phison'ın ikinci tasarımı, hızlı pSLC önbelleğini yüksek kapasiteli QLC flash ile tek bir kontrolcü arkasında birleştiriyor. 16 kanallı bu kurumsal parça, 4 bitlik QLC flash'ın bir kısmını 1 bitlik SLC modunda çalıştırarak alan karşılığında performans ve dayanıklılık kazandırıyor. Her sürücü hem önbellek hem kapasite görevi gördüğü için, ayrı önbellek sürücülerine ihtiyaç kalmıyor ve her disk yuvası kullanılabilir kapasiteye katkı sağlıyor. Phison, 24 sürücülük bir sistemde tek bir sürücü arızasının sadece %4 önbellek kaybına yol açacağını, ayrılmış önbellek sürücüleri kullanan geleneksel yaklaşımda ise bu kaybın %25'e kadar çıkabileceğini belirtiyor. Tasarımın riski ise, tek bir sürücü arızasının artık hem kapasiteyi hem önbelleğin bir kısmını birlikte götürmesi.

Kaynak: tomshardware.com

20 Kasım 2026 Cuma

Microsoft Teams'ten 3 Yıllık iOS 17 Desteği Çekiliyor: Gerçekten Bu Kadar mı Eski?

Microsoft, Teams uygulamasının iOS 17 ve iPadOS 17 üzerindeki desteğini kesme kararını duyurdu. Şirketin Microsoft 365 Message Center üzerinden paylaştığı bilgiye göre kısıtlama Aralık 2026'da başlayacak ve 2 Ocak 2027'de tamamlanacak. Yani kullanıcıların elinde bu değişikliğe hazırlanmak için yalnızca bir aylık bir süre var.

Duyurunun perde arkası: "eski" olmayan bir sürüm için acele

Buradaki ayrıntı dikkat çekici: iOS 17, Eylül 2023'te yayınlandı. Yani Microsoft, piyasada henüz üç yılını doldurmuş bir işletim sistemi sürümü için desteği kapatıyor. Şirket geçmişte de eski sürümleri desteksiz bırakmakla biliniyor, ancak bu kez süre bu kadar sıkıştırılmış olması, kararın gerekçesinin ne kadar teknik, ne kadar operasyonel olduğunu sorgulatıyor. Kaynakta bu hızın nedenine dair bir açıklama yer almıyor; sadece tarih ve sonuç paylaşılmış. "Güvenlik" veya "performans iyileştirmesi" gibi gerekçeler duyuruda telaffuz edilmiyor; bu da kararın görünürdeki nedeninin, en basit haliyle, kaynak ayırmayı yeni sürümlere odaklamak olduğunu düşündürüyor.

Cihazınızda Teams zaten kuruluysa ne olur

Mevcut kurulumlar panik yaratacak şekilde çalışmayı durdurmayacak. iOS 17 veya iPadOS 17 üzerinde zaten yüklü olan Teams sürümleri işlev görmeye devam edecek; oturum açma veya uygulamayı kullanma engellenmeyecek. Değişen şey, bu cihazların artık yeni Teams sürümlerini alamayacak olması. Yani uygulama bir süre sonra güncellemelerin dışında kalacak ve resmi destek kapsamından çıkacak. Kısacası masaya yatırılan şey bir "çalışmayı durdurma" değil, sessiz bir donma: uygulama açık kalır ama artık gelişmez.

Kim etkileniyor, kime hiçbir şey değişmiyor

Etki doğrudan donanım yaşına bağlı. iOS 18 veya daha yeni bir sürüme güncellenebilen iPhone ve iPad modelleri için bu karar pratikte bir sorun oluşturmuyor; tek yapılması gereken cihazı güncellemek. Riskli grup, donanımsal sınırlar nedeniyle iOS 17'nin üzerine çıkamayan eski cihazları Teams için kullanan kurumsal ve bireysel kullanıcılar. Bu kullanıcılar bir ay içinde ya cihaz değiştirmek ya da Teams'i güncellemeden kullanmaya devam etmek arasında seçim yapacak. Kurumsal filolarda bu tarz kararlar özellikle can sıkıcı olabiliyor: BT ekiplerinin toplu cihaz envanterini tek bir ay içinde gözden geçirip hangi modellerin güncelleme alabildiğini teyit etmesi gerekiyor.

Ortak desen: büyük yazılım şirketleri için "eski" tanımı küçülüyor

Bu karar, teknoloji şirketlerinin destek takvimlerini her geçen yıl biraz daha sıkılaştırdığı genel eğilimle örtüşüyor. Bir işletim sistemi sürümünün piyasada üç yıl bile geçirmeden kurumsal yazılım desteğinin dışına itilmesi, kullanıcıların güncelleme döngüsüne ayak uydurma baskısının giderek arttığını gösteriyor. Kaynakta rakip platformların benzer bir takvim izleyip izlemediğine dair bilgi bulunmuyor; bu nedenle doğrudan bir karşılaştırma yapılmıyor. Yine de duyurunun tonu dikkat çekici: haber, sorunu çözüm önerisiyle birlikte sunuyor ve kullanıcılara cihazlarının muhtemelen zaten iOS 18 veya iPadOS 18'e uygun olduğunu hatırlatıyor — bu da kararın aslında çok az kullanıcıyı gerçekten zor durumda bırakacağına işaret ediyor.

Kaynak: xda-developers.com

19 Kasım 2026 Perşembe

Nvidia Sürücüsü SSD'nizi Boşuna Yoruyor: 621.14 Hatası Saatte 30GB Yazdırıyor

Nvidia'nın GeForce sürücüsünde ortaya çıkan bir hata, bilgisayar boşta dururken bile sabit sürücüye durmaksızın veri yazdırıyor. Kullanıcıların Nvidia forumunda paylaştığı ölçümlere göre 621.14 sürücüsü boşta saatte yaklaşık 3GB yazım üretirken, 12 Kasım'da çıkan 621.24 sürücüsünde bu rakam saatte 30GB'a, uzun oturumlarda 70GB'a kadar çıkabiliyor. Sorun, geçtiğimiz ay ortaya çıkan benzer bir AMD sürücü hatasının hemen ardından gündeme geldi.

Belirtiler: Nasıl Fark Edilir

Sorunu ilk fark eden kullanıcı Andergraude, hatayı Nvidia forumunda detaylandırdı. Windows Kaynak İzleyici'de NVDisplay.Container.exe sürecinin ya da bilinen adıyla "NVIDIA Display Container LS" servisinin sürekli disk yazımı yaptığı görülüyor. Bir diğer kullanıcı AyzekUorren ise 621.24 sürücüsünde her Alt+Tab tuş kombinasyonunun bile 500MB ile 1GB arasında ek yazıma neden olduğunu bildirdi. Yazım hacmi dosya büyüdükçe daha da artıyor; bu da sorunun zamanla kendini beslediğini gösteriyor.

Sebep: Durmayan Log Dosyası

Teknik kök neden oldukça basit: NVIDIA Display Container LS servisi, nvlog.nvlgstg adlı ikili log dosyasını sürekli olarak yeniden yazıyor. Bu servis Nvidia Kontrol Paneli ve Nvidia App'in çalışması için gerekli, dolayısıyla devre dışı bırakmak pratik değil. Ölçümler Windows performans sayaçları ve CrystalDiskInfo ile doğrulandı; beş dakikada 270MB'lık gerçek sürücü yazımı tespit edildi, bu da saatte yaklaşık 3GB'a karşılık geliyor. Önceki sürücü sürümü 621.01'de ise aynı beş dakikalık pencerede yazım 2MB'nin altında kalıyordu — aradaki fark hatanın büyüklüğünü gözler önüne seriyor. Telemetri kapalı olsa da sorun devam ediyor, bu da verinin bir kullanım istatistiği değil, sürücünün kendi iç işleyişiyle ilgili bir kusur olduğuna işaret ediyor.

Kimler Etkileniyor

Hem 621.14 hem de daha yeni 621.24 sürücüsü etkilenmiş durumda; Nvidia'nın 621.24 için yayınladığı bilinen sorunlar listesinde bu konuya dair henüz bir not yok. Sorunun etkisi, sistemin ne kadar sürekli açık kaldığına ve GPU kullanımına göre değişiyor; oyun ve video oynatma sırasında yazım yükünün arttığı, bu durumun bazı kullanıcılarda performans takılmalarına (hitching) yol açtığı bildirildi. Bir SSD için standart beş yıllık garanti ömrü genelde 600TB yazım kabul ediyor; saatte 3GB'lık düşük uçta bile sürekli açık kalan bir sistemde yıllık yaklaşık 28TB'a, yani ömrün yaklaşık %5'ine karşılık gelen bir yazım birikebiliyor. Günde sekiz saat kullanımda saatte 30GB'lık üst sınırda ise bu oran yılda %15'e kadar çıkabiliyor — sürücüde hiçbir ek fayda sağlamadan.

Çözüm: Resmi Düzeltme Henüz Yok

Nvidia şu ana kadar hatayı kamuya açık olarak kabul etmedi ve bir yama duyurmadı. Forumdaki bir kullanıcının DDU (Display Driver Uninstaller) ile yaptığı üç temiz kurulum denemesi sorunu çözmedi. Şimdilik en güvenilir geçici çözüm, önceki sürücü sürümü 621.01'e geri dönmek; bu sürümde yazım hacmi normal seviyelere iniyor. Servisi durdurup nvlog.nvlgstg dosyasını silmek yazımı kısa süreliğine azaltabiliyor, ancak dosya yeniden oluştuğunda sorun tekrar başlıyor; bu nedenle kalıcı bir çözüm değil. Kendi sisteminizde etkilenip etkilenmediğinizi anlamak için Kaynak İzleyici'de NVDisplay.Container.exe sürecini ve CrystalDiskInfo veya üreticinizin SSD aracıyla SMART verilerindeki "Data Units Written" değerini takip etmek yeterli. Benzer bir sorun 2021'de 471.96 sürücüsüyle giderilmişti; bu kez düzeltmenin ne zaman geleceği belirsizliğini koruyor.

Kaynak: tomshardware.com

18 Kasım 2026 Çarşamba

Gemini'ye Artık Telefonla Randevu Aldırabilirsiniz: Tasks Nasıl Çalışıyor?

Google, Gemini için Tasks adını verdiği yeni bir özelliği duyurdu. Fikir basit: sıkıcı bir işi Gemini'ye devredip zamanınızı daha önemli şeylere ayırabiliyorsunuz. Özellik şu an ABD'de ücretsiz olarak sunuluyor ve Google'ın yeni Hydrogen modeliyle birlikte geliyor. Şirket, bu adımı şimdiye kadar tanıttığı asistan özellikleri arasında en pratik olanlardan biri olarak konumlandırıyor; çünkü iş artık yalnızca bilgi vermekle sınırlı kalmıyor, gerçek dünyada bir sonuç doğuruyor.

Tasks ne yapıyor?

Google'ın kendi duyurusunda verdiği örnek, özelliğin neyi hedeflediğini açık biçimde gösteriyor: bir kullanıcı Gemini'ye "minivanımızın servis zamanı geldi, en yakın iki bayiyi arayıp önümüzdeki ay içinde Cuma sabahı için randevu ayarla" diyor. Gemini, kullanıcının 2019 model bir Honda Odyssey kullandığını ve nerede yaşadığını Personal Intelligence özelliği sayesinde zaten biliyor; bu bilgiyi Google Maps üzerinden en yakın servisleri bulmak için kullanıyor, sonra iki bayiyi aynı anda arıyor. Kullanıcı tek cümlelik bir talimat veriyor, geri kalan tüm adımları Gemini kendi başına yürütüyor.

Arka planda hangi servisler devrede

Tasks'in asıl gücü, zaten kullandığınız Google servislerine bağlanabilmesinden geliyor. Harita bilgisi için Maps, ödeme ve rezervasyon adımları için Wallet, zamanlama için Calendar devreye giriyor; tüm bu veriler Gemini'nin kişisel bağlamını oluşturan Personal Intelligence katmanında birleşiyor. Bu, Gemini'nin sadece bir sohbet botu değil, hesabınıza bağlı bir asistan gibi davranmasını sağlıyor. Hesaplarınız arasındaki bu bağlantı ne kadar güçlüyse, Gemini'nin sizin adınıza aldığı kararlar da o kadar isabetli oluyor.

Telefonun diğer ucunda kim var?

Burada akla gelen en doğal soru, aranan işletmenin karşısına kimin çıktığı. Google, Gemini'nin herhangi bir işlem yapmadan önce kendisini bir yapay zekâ asistanı olarak tanıtacağını açıkça belirtiyor. Bu, görüşmenin bir insanla değil otomatik bir sistemle yapıldığının karşı taraf için belirsiz kalmasını önlüyor; sesin kalitesi ise Gemini'nin canlı (live) özelliğinde duyduğumuz sentetik sese benzer olması bekleniyor. Aranan işletmenin de bir yapay zekâ ile konuştuğunu bilerek muhatap olması, bu tür otomatik aramaların gündelik hayata girmesiyle birlikte giderek daha sık karşılaşılacak bir durum.

Neden şimdi, neden bu kadar geniş erişim

Büyük yapay zekâ şirketleri son dönemde modellerini sadece soru cevaplayan araçlardan, gündelik işleri gerçekten halleden sistemlere dönüştürmeye çalışıyor. Bazı modellerin banka hesap bilgilerine erişip sigorta işlemlerinde kullanıcı adına adım atabildiği örnekler de bu eğilimin parçası. Tasks, Google'ın bu yarışta attığı somut adımlardan biri; randevu almak, arama yapmak gibi gerçek dünyada sonucu olan görevleri otomatikleştiriyor. Bu da yapay zekâ asistanlarının rekabetinin artık yalnızca kim daha akıllı cevap veriyor sorusundan, kim daha fazla işi gerçekten bitiriyor sorusuna kaydığını gösteriyor.

Günlük kullanıcı için ne değişiyor

Şu an için Tasks yalnızca ABD'de ve ücretsiz olarak erişilebilir durumda. Bu, Google Maps, Wallet ve Calendar hesaplarınızın birbirine bağlı ve güncel olmasını gerektiriyor; aksi halde Gemini'nin elindeki bağlam eksik kalır. Kullanıcı için pratik fark, telefon açıp beklemek ya da web sitesinde randevu formu doldurmak yerine, işi tarif edip geri kalanını Gemini'ye bırakabilmek. Bu da günlük hayattaki küçük ama tekrar eden işlerin bir kısmını kullanıcının elinden alıyor ve zamanını başka işlere ayırmasına imkân tanıyor.

Kaynak: xda-developers.com

17 Kasım 2026 Salı

Windows 11'e Remote Lock Geldi: Uzaktan Silme Artık Zorunlu Değil

Microsoft, kurumsal cihaz yönetiminde yıllardır süregelen bir ikilemi çözmeye çalışıyor: kayıp veya çalıntı bir dizüstü bilgisayarı korumak için her seferinde içindeki her şeyi silmek gerekiyor mu? Şirketin yeni Remote Lock özelliği, bu sorunun cevabını "hayır" olarak veriyor ve Windows 11'e Intune üzerinden yönetilen, veriye dokunmayan bir kilitleme seçeneği ekliyor.

Remote Wipe'ın eksik bıraktığı yer

Bugüne kadar IT yöneticilerinin elindeki tek sert çözüm Remote Wipe idi: cihaz kaybolduğunda tüm kullanıcı verisini uzaktan silmek. Etkili ama geri dönüşü olmayan bir yöntem. Cihaz birkaç gün sonra çekmecenin dibinden çıksa da, silinen dosyalar geri gelmiyordu; kurumun gözünden bakıldığında bu, çalışanın tüm belgelerini, kurulu uygulamalarını ve yerel ayarlarını sıfırdan kurmak demekti. Microsoft'un Learn sitesinde açıklandığı üzere Remote Lock, bu sert çözümle hiçbir şey yapmamak arasındaki boşluğu dolduruyor: veriyi silmeden erişimi kapatıyor. Böylece bir yönetici artık cihazın geri gelip gelmeyeceğini bilmeden sil ya da sessiz kal ikilemine düşmek zorunda kalmıyor.

Kilit açıldığında ne oluyor

Remote Lock etkinleştirildiğinde Windows tüm açık oturumları kapatıyor, yerel oturum açma seçeneklerini gizliyor ve ekrana özel bir "Device Locked" uyarısı getiriyor. Cihaz hem yerel hem uzaktan erişime kapanıyor, ama Intune tarafından yönetilmeye ve izlenmeye devam ediyor; BitLocker de ek bir koruma katmanı olarak açık kalıyor. Cihaz geri bulunduğunda kullanıcı sadece oturum açıp kaldığı yerden devam edebiliyor; masaüstündeki dosyalar, kurulu programlar ve kaydedilmemiş ayarlar olduğu gibi duruyor. Bu fark özellikle sık seyahat eden çalışanlar için önemli: cihaz birkaç saat içinde bulunursa iş kaybı neredeyse sıfıra iniyor.

Kilidi sadece yönetici kaldırabiliyor

Burada dikkat çeken teknik ayrıntı, kilidin yalnızca uzaktan ve yalnızca bir yönetici tarafından açılabilmesi. Cihazın yerel olarak kilidi açılamıyor; Microsoft bunun kasıtlı bir sınırlama olduğunu, kötü niyetli kişilerin kaba kuvvet (brute-force) denemeleriyle cihaza erişmesini önlemek için tasarlandığını belirtiyor. Remote Lock yeniden başlatmalara ve çevrimdışı kalmaya karşı da dayanıklı; cihaz internete bağlanmadığı sürece de kilitli kalıyor, yani hırsızın cihazı ağdan izole etmesi kilidi devre dışı bırakmıyor.

Kurtarma seçenekleri kapalı değil

Remote Lock, yerel önyükleme ve kurtarma seçeneklerini engellemiyor. Windows Kurtarma Ortamı (WinRE), Güvenli Mod veya USB'den önyükleme gibi yollar hâlâ çalışıyor. Microsoft bu yüzden yöneticilere, bir sürücü sökülür veya cihaz yeniden görüntülenirse veriyi korumak için BitLocker'ı her zaman açık tutmalarını öneriyor; Remote Lock tek başına bir güvenlik katmanı değil, BitLocker'ı tamamlayan bir mekanizma olarak düşünülmüş. İki katman birlikte, hem veriye fiziksel erişimi hem de oturum açma yollarını kapatmayı hedefliyor.

Kimler kullanabilecek

Özellik şu an Windows 11 Insider Preview Build 29708.1001 ile Experimental (Future Platforms) kanalında, 13 Kasım'da yayınlandı. Yöneticiler Remote Lock'u Intune üzerinden Windows Enterprise, Education ve Pro sürümlerinde, MDM'ye kayıtlı, Microsoft Entra'ya katılmış veya hibrit katılımlı cihazlarda yapılandırabiliyor. Intune'daki salt okunur Status düğümü, cihazın kilit durumunu da raporluyor: 0 kilitsiz, 1 kilitli, 2 kilit beklemede, 3 ise kilitleme sırasında hata anlamına geliyor. Sürüm notlarında Windows 10 ile Windows Server 2016, 2019 ve 2022'nin de geçmesi, Microsoft'un özelliği ileride bu platformlara da taşıyabileceğine işaret ediyor; yani Remote Lock şimdilik bir deney olsa da, kapsamının yalnızca Windows 11 ile sınırlı kalmayabileceği görülüyor.

Kaynak: techspot.com

16 Kasım 2026 Pazartesi

Yeni Apple TV'nin RAM'i İkiye Katlandı Ama Uygulamalar Hâlâ Aynı Sınırda

Donanım Büyüdü, Kısıtlama Aynı Kaldı

Apple'ın yeni Apple TV 4K modeli, A19 çip ve 128 GB depolamanın yanında önceki modele göre iki katı bellekle, 8 GB RAM ile geliyor. Fiyat etiketi de 299 dolara çıktı; bunun bir nedeninin bellek çiplerindeki arz sıkıntısı olduğu düşünülüyor. Ama donanımdaki bu büyümeye rağmen uygulamalar ve oyunlar, cihazdaki belleğin daha fazlasını kullanamıyor. tvOS, her uygulamayı tek başına 2 GB RAM ile sınırlıyor ve bu sınır dördüncü nesil kutuda da değişmedi.

Sınır Neden Hâlâ Orada

9to5Mac'in bağımsız olarak doğruladığına göre, bir Apple TV uygulaması 2 gigabayttan fazla bellek ayırmaya çalıştığında sistem tarafından zorla sonlandırılıyor. Geliştiricilere sunulan os_proc_available_memory API'si de uygulamaya üçüncü nesil Apple TV ile aynı değeri, 2 GB'ı, raporluyor. Bu kısıtlamanın kasıtlı bir politika mı yoksa bir gözden kaçırma mı olduğu belli değil; ama mevcut durum bu. Depolama tarafında da benzer bir sınır var: 128 GB'lık dahili alanın tamamı tek bir uygulama tarafından kullanılamıyor, tvOS uygulama paketlerini yaklaşık 4 GB ile sınırlıyor ve uygulamalara bazı varlıklar için ek olarak yaklaşık 20 GB ayırma hakkı veriyor.

Oyunlar İçin Asıl Sorun

Apple TV'de çalışan uygulamaların büyük çoğunluğu yayın servisi istemcileri olduğu ve bunların bellek gereksinimleri görece düşük olduğu için günlük kullanım açısından bu sınır fazla fark edilmiyor. Ancak Apple, Apple TV'yi aynı zamanda bir oyun cihazı olarak da pazarlıyor ve grafik yükü ağır bir oyun 2 GB sınırına çok daha kolay çarpabiliyor. Bu nedenle bazı kullanıcılar, yeni çip ve iki katına çıkan dahili bellekle birlikte bu tavanın da yükseltileceğini ummuştu. Mevcut tvOS yazılımıyla durumun böyle olmadığı doğrulandı.

Siri Yapay Zekâsı Gerçekten Gerekçe mi

RAM'in neden ikiye katlanmasına rağmen uygulama sınırının sabit tutulduğuna dair bir spekülasyon, Apple'ın bu belleğin bir kısmını Siri yapay zekâ modellerinin performansına ayırdığı yönünde. Ancak bu açıklama pek tutarlı görünmüyor: TV üzerinde çalıştırılabilen en karmaşık Siri yapay zekâ özellikleri zaten bağlı bir iPhone'a veya sunucu tarafı altyapıya devrediliyor. Aynı Siri yapay zekâ özellikleri önceki iki Apple TV neslinde de mevcut; dolayısıyla bellek kısıtlamasının bu özelliklerle anlamlı bir ilişkisi olduğu iddia edilemiyor.

Bu Sınırdan Kim Etkileniyor

Yeni belleğin serbest bırakılmasını en çok bekleyen gruplardan biri, yapay zekâ araçlarıyla büyük stüdyo oyunlarını Apple TV veya iPhone gibi cihazlarda çalışır hâle getirmeye çalışan oyun tersine mühendislik (decomp) topluluğu oldu. Bu projelerden bazıları daha önce tvOS'un 2 GB sınırına çarpmıştı ve yeni Apple TV'nin bu engeli kaldırmasını ummuşlardı. Şimdilik durum böyle değil; donanım ilerlemiş olsa da yazılım tarafındaki tavan aynı noktada duruyor. Bu, Türkiye'de de dahil her bölgede resmi kanallardan satın alınan Apple TV 4K kutuları için geçerli; cihazın fiyatı ve bulunabilirliği pazara göre değişse de tvOS'un uyguladığı 2 GB'lık bellek sınırı, hangi ülkede satıldığına bakılmaksızın aynı yazılım sürümüyle gelen her kutuda birebir aynı.

Kaynak: 9to5mac.com

15 Kasım 2026 Pazar

Nintendo 144 GitHub Deposunu Sildi: Bu Kez Gerçekten Kazanabilir mi?

Bir modchip konsolunun açılmış arka kapağına cımbızla devre kartı yerleştirilirken etrafında kilit ve uyarı simgelerinin belirdiği editoryal illüstrasyon

Nintendo, Switch korsanlığıyla mücadelesinde hedefini değiştirdi. Şirket, Microsoft'un sahibi olduğu GitHub'a bir DMCA bildirimi göndererek, ana depolar ve çatallarıyla (fork) birlikte toplam 144 depoyu kaldırttı. Bu kez hedef, modchip üreticileri değil; modchip'lerin yeteneklerini genişleten yazılım/firmware depoları oldu. Yani Nintendo, donanımı satan kişiyi değil, o donanımı çalışır hâle getiren kod zincirinin kaynağını kurutmayı deniyor.

Stratejide neden değişiklik?

Birkaç yıl önce Nintendo, Team Xecuter grubuna karşı açtığı davalarla Gary Bowser gibi isimleri mahkum ettirmiş, ancak SX Core, SX Lite gibi modchip donanımlarının üçüncü taraf satıcılar üzerinden satışını durduramamıştı. Donanım hâlâ piyasada olduğu ve dava süreçlerinin yıllar alması nedeniyle şirket bu sefer donanımı değil, donanımı çalışır hâle getiren firmware kodunu hedef aldı. Bu, hukuki mücadelenin ağır işleyen mahkeme süreçlerinden, çok daha hızlı sonuç veren platform bildirimlerine kaydığını gösteriyor.

Kaldırılan depolarda ne vardı?

Silinen sayfalar, SX Core, SX Lite, Picofly ve Hwfly gibi popüler modchip modelleri için firmware görüntüleri barındırıyordu. Nintendo'ya göre bu firmware sürümleri, konsolun önyükleme (boot) sürecini atlatarak TPM korumalı donanım güvenlik katmanını devre dışı bırakabiliyordu. Bu sayede modifiye edilmiş konsollar, lisanssız oyun kopyalarını çalıştırabiliyordu. Firmware'in asıl işlevi modchip'i güncellemek olsa da, bu güncellemeler konsolun imza doğrulama mekanizmasını atlattığı için doğrudan DMCA kapsamına girdi.

Hangi oyunlar hedefte?

Nintendo, DMCA bildiriminde korumak istediği oyunları açıkça belirtti: Mario Kart 8 Deluxe, Animal Crossing: New Horizons, Super Smash Bros. Ultimate ve The Legend of Zelda: Breath of the Wild. Bu, şirketin en çok satan ve en çok korsanlanan yapımlarını doğrudan işaret ettiğini gösteriyor; bildirimde isim verilen oyunların hepsi milyonlarca satışa ulaşmış, aynı zamanda korsan kopyalama girişimlerinin de en yoğun yaşandığı başlıklar.

Peki bu gerçekten işe yarıyor mu?

Burada işler Nintendo için pek de parlak görünmüyor. GitHub sayfaları kaldırılmış olsa da, aynı firmware görüntüleri başka platformlardan indirilebiliyor. Üstelik kaldırılan sayfaların Internet Archive üzerinden yedekleri hâlâ erişilebilir durumda — yani içerik aslında hiçbir yere gitmedi, sadece adres değiştirdi. Nintendo'nun geçmişteki benzer girişimleri de bunu doğruluyor: şirket, Switch emülasyonunu durdurmak için Yuzu ekibini hedef aldığında, Yuzu'nun yerini Suyu, Eden ve Ryujinx/Ryubing gibi projeler aldı ve geliştirme hiç durmadı. Şimdi de üretken yapay zekâ destekli araçlar, Switch 2 emülasyonunu hedef almaya başladı; orta seviye PC'lerde yeni çıkan oyunlar bile şimdiden oynanabilir hâle geldi.

Perde arkasındaki gerçek

144 depo kaldırmak, manşetlerde etkileyici bir rakam olsa da, modchip ve emülasyon ekosisteminin merkezsiz ve dağınık yapısı düşünüldüğünde sembolik bir zafere benziyor. Kod bir kez yayınlandıktan sonra binlerce kopyası sessizce dağılıyor; tek bir platformu hedef almak, kaynağı değil yalnızca görünürlüğü ortadan kaldırıyor. Nintendo'nun hukuki baskısı yeni içerik üreticilerini bir süre caydırabilir, ancak mevcut bilgi zaten dağıtılmış durumda. Şirketin asıl sınavı, bir sonraki konsol neslinde donanım ve yazılım güvenliğini baştan nasıl tasarlayacağı, bu döngüyü kaynağında nasıl kıracağı olacak.

Kaynak: techspot.com