Pages

17 Kasım 2026 Salı

Windows 11'e Remote Lock Geldi: Uzaktan Silme Artık Zorunlu Değil

Microsoft, kurumsal cihaz yönetiminde yıllardır süregelen bir ikilemi çözmeye çalışıyor: kayıp veya çalıntı bir dizüstü bilgisayarı korumak için her seferinde içindeki her şeyi silmek gerekiyor mu? Şirketin yeni Remote Lock özelliği, bu sorunun cevabını "hayır" olarak veriyor ve Windows 11'e Intune üzerinden yönetilen, veriye dokunmayan bir kilitleme seçeneği ekliyor.

Remote Wipe'ın eksik bıraktığı yer

Bugüne kadar IT yöneticilerinin elindeki tek sert çözüm Remote Wipe idi: cihaz kaybolduğunda tüm kullanıcı verisini uzaktan silmek. Etkili ama geri dönüşü olmayan bir yöntem. Cihaz birkaç gün sonra çekmecenin dibinden çıksa da, silinen dosyalar geri gelmiyordu; kurumun gözünden bakıldığında bu, çalışanın tüm belgelerini, kurulu uygulamalarını ve yerel ayarlarını sıfırdan kurmak demekti. Microsoft'un Learn sitesinde açıklandığı üzere Remote Lock, bu sert çözümle hiçbir şey yapmamak arasındaki boşluğu dolduruyor: veriyi silmeden erişimi kapatıyor. Böylece bir yönetici artık cihazın geri gelip gelmeyeceğini bilmeden sil ya da sessiz kal ikilemine düşmek zorunda kalmıyor.

Kilit açıldığında ne oluyor

Remote Lock etkinleştirildiğinde Windows tüm açık oturumları kapatıyor, yerel oturum açma seçeneklerini gizliyor ve ekrana özel bir "Device Locked" uyarısı getiriyor. Cihaz hem yerel hem uzaktan erişime kapanıyor, ama Intune tarafından yönetilmeye ve izlenmeye devam ediyor; BitLocker de ek bir koruma katmanı olarak açık kalıyor. Cihaz geri bulunduğunda kullanıcı sadece oturum açıp kaldığı yerden devam edebiliyor; masaüstündeki dosyalar, kurulu programlar ve kaydedilmemiş ayarlar olduğu gibi duruyor. Bu fark özellikle sık seyahat eden çalışanlar için önemli: cihaz birkaç saat içinde bulunursa iş kaybı neredeyse sıfıra iniyor.

Kilidi sadece yönetici kaldırabiliyor

Burada dikkat çeken teknik ayrıntı, kilidin yalnızca uzaktan ve yalnızca bir yönetici tarafından açılabilmesi. Cihazın yerel olarak kilidi açılamıyor; Microsoft bunun kasıtlı bir sınırlama olduğunu, kötü niyetli kişilerin kaba kuvvet (brute-force) denemeleriyle cihaza erişmesini önlemek için tasarlandığını belirtiyor. Remote Lock yeniden başlatmalara ve çevrimdışı kalmaya karşı da dayanıklı; cihaz internete bağlanmadığı sürece de kilitli kalıyor, yani hırsızın cihazı ağdan izole etmesi kilidi devre dışı bırakmıyor.

Kurtarma seçenekleri kapalı değil

Remote Lock, yerel önyükleme ve kurtarma seçeneklerini engellemiyor. Windows Kurtarma Ortamı (WinRE), Güvenli Mod veya USB'den önyükleme gibi yollar hâlâ çalışıyor. Microsoft bu yüzden yöneticilere, bir sürücü sökülür veya cihaz yeniden görüntülenirse veriyi korumak için BitLocker'ı her zaman açık tutmalarını öneriyor; Remote Lock tek başına bir güvenlik katmanı değil, BitLocker'ı tamamlayan bir mekanizma olarak düşünülmüş. İki katman birlikte, hem veriye fiziksel erişimi hem de oturum açma yollarını kapatmayı hedefliyor.

Kimler kullanabilecek

Özellik şu an Windows 11 Insider Preview Build 29708.1001 ile Experimental (Future Platforms) kanalında, 13 Kasım'da yayınlandı. Yöneticiler Remote Lock'u Intune üzerinden Windows Enterprise, Education ve Pro sürümlerinde, MDM'ye kayıtlı, Microsoft Entra'ya katılmış veya hibrit katılımlı cihazlarda yapılandırabiliyor. Intune'daki salt okunur Status düğümü, cihazın kilit durumunu da raporluyor: 0 kilitsiz, 1 kilitli, 2 kilit beklemede, 3 ise kilitleme sırasında hata anlamına geliyor. Sürüm notlarında Windows 10 ile Windows Server 2016, 2019 ve 2022'nin de geçmesi, Microsoft'un özelliği ileride bu platformlara da taşıyabileceğine işaret ediyor; yani Remote Lock şimdilik bir deney olsa da, kapsamının yalnızca Windows 11 ile sınırlı kalmayabileceği görülüyor.

Kaynak: techspot.com

16 Kasım 2026 Pazartesi

Yeni Apple TV'nin RAM'i İkiye Katlandı Ama Uygulamalar Hâlâ Aynı Sınırda

Donanım Büyüdü, Kısıtlama Aynı Kaldı

Apple'ın yeni Apple TV 4K modeli, A19 çip ve 128 GB depolamanın yanında önceki modele göre iki katı bellekle, 8 GB RAM ile geliyor. Fiyat etiketi de 299 dolara çıktı; bunun bir nedeninin bellek çiplerindeki arz sıkıntısı olduğu düşünülüyor. Ama donanımdaki bu büyümeye rağmen uygulamalar ve oyunlar, cihazdaki belleğin daha fazlasını kullanamıyor. tvOS, her uygulamayı tek başına 2 GB RAM ile sınırlıyor ve bu sınır dördüncü nesil kutuda da değişmedi.

Sınır Neden Hâlâ Orada

9to5Mac'in bağımsız olarak doğruladığına göre, bir Apple TV uygulaması 2 gigabayttan fazla bellek ayırmaya çalıştığında sistem tarafından zorla sonlandırılıyor. Geliştiricilere sunulan os_proc_available_memory API'si de uygulamaya üçüncü nesil Apple TV ile aynı değeri, 2 GB'ı, raporluyor. Bu kısıtlamanın kasıtlı bir politika mı yoksa bir gözden kaçırma mı olduğu belli değil; ama mevcut durum bu. Depolama tarafında da benzer bir sınır var: 128 GB'lık dahili alanın tamamı tek bir uygulama tarafından kullanılamıyor, tvOS uygulama paketlerini yaklaşık 4 GB ile sınırlıyor ve uygulamalara bazı varlıklar için ek olarak yaklaşık 20 GB ayırma hakkı veriyor.

Oyunlar İçin Asıl Sorun

Apple TV'de çalışan uygulamaların büyük çoğunluğu yayın servisi istemcileri olduğu ve bunların bellek gereksinimleri görece düşük olduğu için günlük kullanım açısından bu sınır fazla fark edilmiyor. Ancak Apple, Apple TV'yi aynı zamanda bir oyun cihazı olarak da pazarlıyor ve grafik yükü ağır bir oyun 2 GB sınırına çok daha kolay çarpabiliyor. Bu nedenle bazı kullanıcılar, yeni çip ve iki katına çıkan dahili bellekle birlikte bu tavanın da yükseltileceğini ummuştu. Mevcut tvOS yazılımıyla durumun böyle olmadığı doğrulandı.

Siri Yapay Zekâsı Gerçekten Gerekçe mi

RAM'in neden ikiye katlanmasına rağmen uygulama sınırının sabit tutulduğuna dair bir spekülasyon, Apple'ın bu belleğin bir kısmını Siri yapay zekâ modellerinin performansına ayırdığı yönünde. Ancak bu açıklama pek tutarlı görünmüyor: TV üzerinde çalıştırılabilen en karmaşık Siri yapay zekâ özellikleri zaten bağlı bir iPhone'a veya sunucu tarafı altyapıya devrediliyor. Aynı Siri yapay zekâ özellikleri önceki iki Apple TV neslinde de mevcut; dolayısıyla bellek kısıtlamasının bu özelliklerle anlamlı bir ilişkisi olduğu iddia edilemiyor.

Bu Sınırdan Kim Etkileniyor

Yeni belleğin serbest bırakılmasını en çok bekleyen gruplardan biri, yapay zekâ araçlarıyla büyük stüdyo oyunlarını Apple TV veya iPhone gibi cihazlarda çalışır hâle getirmeye çalışan oyun tersine mühendislik (decomp) topluluğu oldu. Bu projelerden bazıları daha önce tvOS'un 2 GB sınırına çarpmıştı ve yeni Apple TV'nin bu engeli kaldırmasını ummuşlardı. Şimdilik durum böyle değil; donanım ilerlemiş olsa da yazılım tarafındaki tavan aynı noktada duruyor. Bu, Türkiye'de de dahil her bölgede resmi kanallardan satın alınan Apple TV 4K kutuları için geçerli; cihazın fiyatı ve bulunabilirliği pazara göre değişse de tvOS'un uyguladığı 2 GB'lık bellek sınırı, hangi ülkede satıldığına bakılmaksızın aynı yazılım sürümüyle gelen her kutuda birebir aynı.

Kaynak: 9to5mac.com

15 Kasım 2026 Pazar

Nintendo 144 GitHub Deposunu Sildi: Bu Kez Gerçekten Kazanabilir mi?

Bir modchip konsolunun açılmış arka kapağına cımbızla devre kartı yerleştirilirken etrafında kilit ve uyarı simgelerinin belirdiği editoryal illüstrasyon

Nintendo, Switch korsanlığıyla mücadelesinde hedefini değiştirdi. Şirket, Microsoft'un sahibi olduğu GitHub'a bir DMCA bildirimi göndererek, ana depolar ve çatallarıyla (fork) birlikte toplam 144 depoyu kaldırttı. Bu kez hedef, modchip üreticileri değil; modchip'lerin yeteneklerini genişleten yazılım/firmware depoları oldu. Yani Nintendo, donanımı satan kişiyi değil, o donanımı çalışır hâle getiren kod zincirinin kaynağını kurutmayı deniyor.

Stratejide neden değişiklik?

Birkaç yıl önce Nintendo, Team Xecuter grubuna karşı açtığı davalarla Gary Bowser gibi isimleri mahkum ettirmiş, ancak SX Core, SX Lite gibi modchip donanımlarının üçüncü taraf satıcılar üzerinden satışını durduramamıştı. Donanım hâlâ piyasada olduğu ve dava süreçlerinin yıllar alması nedeniyle şirket bu sefer donanımı değil, donanımı çalışır hâle getiren firmware kodunu hedef aldı. Bu, hukuki mücadelenin ağır işleyen mahkeme süreçlerinden, çok daha hızlı sonuç veren platform bildirimlerine kaydığını gösteriyor.

Kaldırılan depolarda ne vardı?

Silinen sayfalar, SX Core, SX Lite, Picofly ve Hwfly gibi popüler modchip modelleri için firmware görüntüleri barındırıyordu. Nintendo'ya göre bu firmware sürümleri, konsolun önyükleme (boot) sürecini atlatarak TPM korumalı donanım güvenlik katmanını devre dışı bırakabiliyordu. Bu sayede modifiye edilmiş konsollar, lisanssız oyun kopyalarını çalıştırabiliyordu. Firmware'in asıl işlevi modchip'i güncellemek olsa da, bu güncellemeler konsolun imza doğrulama mekanizmasını atlattığı için doğrudan DMCA kapsamına girdi.

Hangi oyunlar hedefte?

Nintendo, DMCA bildiriminde korumak istediği oyunları açıkça belirtti: Mario Kart 8 Deluxe, Animal Crossing: New Horizons, Super Smash Bros. Ultimate ve The Legend of Zelda: Breath of the Wild. Bu, şirketin en çok satan ve en çok korsanlanan yapımlarını doğrudan işaret ettiğini gösteriyor; bildirimde isim verilen oyunların hepsi milyonlarca satışa ulaşmış, aynı zamanda korsan kopyalama girişimlerinin de en yoğun yaşandığı başlıklar.

Peki bu gerçekten işe yarıyor mu?

Burada işler Nintendo için pek de parlak görünmüyor. GitHub sayfaları kaldırılmış olsa da, aynı firmware görüntüleri başka platformlardan indirilebiliyor. Üstelik kaldırılan sayfaların Internet Archive üzerinden yedekleri hâlâ erişilebilir durumda — yani içerik aslında hiçbir yere gitmedi, sadece adres değiştirdi. Nintendo'nun geçmişteki benzer girişimleri de bunu doğruluyor: şirket, Switch emülasyonunu durdurmak için Yuzu ekibini hedef aldığında, Yuzu'nun yerini Suyu, Eden ve Ryujinx/Ryubing gibi projeler aldı ve geliştirme hiç durmadı. Şimdi de üretken yapay zekâ destekli araçlar, Switch 2 emülasyonunu hedef almaya başladı; orta seviye PC'lerde yeni çıkan oyunlar bile şimdiden oynanabilir hâle geldi.

Perde arkasındaki gerçek

144 depo kaldırmak, manşetlerde etkileyici bir rakam olsa da, modchip ve emülasyon ekosisteminin merkezsiz ve dağınık yapısı düşünüldüğünde sembolik bir zafere benziyor. Kod bir kez yayınlandıktan sonra binlerce kopyası sessizce dağılıyor; tek bir platformu hedef almak, kaynağı değil yalnızca görünürlüğü ortadan kaldırıyor. Nintendo'nun hukuki baskısı yeni içerik üreticilerini bir süre caydırabilir, ancak mevcut bilgi zaten dağıtılmış durumda. Şirketin asıl sınavı, bir sonraki konsol neslinde donanım ve yazılım güvenliğini baştan nasıl tasarlayacağı, bu döngüyü kaynağında nasıl kıracağı olacak.

Kaynak: techspot.com

14 Kasım 2026 Cumartesi

Intel Masaüstünde AMD'yi Geride Bıraktı: %70 Payın Perde Arkasında Ne Var?

Mercury Research'ün 2026 üçüncü çeyrek verilerine göre Intel, masaüstü işlemci pazarında AMD'den 5,1 puanlık pay çalarak toplam payını %70,1'e çıkardı. AMD'nin masaüstü payı ise ilk kez son yıllarda %29,9'un altına indi. Çeyrekler arası bu kadar büyük bir kayma, dizüstü ve mobil tarafta değil, doğrudan tüketicinin bilgisayarına taktığı işlemcide yaşandı; TechSpot'un aktardığı rapor, bunu genel PC pazarının zayıfladığı bir dönemde yaşanan beklenmedik bir dönüş olarak tanımlıyor.

Rakamların arkasındaki gerçek neden

Mercury'nin analistlerine göre dönüşümün asıl kaynağı Intel'in üretim kapasitesini laptop işlemcilerinden masaüstüne kaydırması. 2026'nın başında masaüstü talebini yeterince karşılayamayan Intel, üçüncü çeyrekte bu açığı kapatmak için üretim planını değiştirdi ve OEM ile sistem bütünleyicisi kanallarında güçlü satış hacmi tuttu. Analistler, Intel'in bu dönemde perakende talebini doğrudan eksiksiz karşılamasa da, bilgisayar üreticileriyle kurduğu tedarik hattının rakibine göre daha istikrarlı kaldığını vurguluyor.

AMD neden geri adım attı

AMD'nin masaüstü tarafında zayıflamasının sebebi talep kaybı değil, öncelik değişimi. Şirket, veri merkezi ve yapay zekâ çipleri gibi yüksek kâr marjlı segmentlere üretim kapasitesi ayırmayı tercih etti; hedef, 2026 sonunda toplam çeyreklik gelirde Intel'i geçmek. Bu strateji sonucunda oyuncu ve meraklı kullanıcı segmentindeki talebi karşılayamadığını kendisi de kabul ediyor. Aynı dönemde sertleşen PC donanım fiyatları ve arz kısıtları, özellikle oyuncu CPU'larında talebi daha da bastırdı; yani AMD'nin masaüstünde geri çekilmesi bir pazarlama başarısızlığından çok, bilinçli bir kapasite tercihinin sonucu.

Fiyat/performans dengesi nasıl değişiyor

Pazar payındaki bu kayma, tüketicinin karşısına çıkan fiyat/performans tablosunu doğrudan etkiliyor. AMD'nin kıt kaynağını veri merkezine yönlendirmesi, masaüstü segmentinde rekabetin kısa vadede gevşemesi anlamına geliyor; bu da Intel tarafında fiyat baskısının azalmasına, AMD tarafında ise stok kıtlığı nedeniyle fiyatların yukarı sarkmasına yol açabilecek bir ortam yaratıyor. Yeni bir masaüstü sistemi planlayan bir kullanıcı için bu tablo, kısa vadede AMD tarafında daha az indirim ve daha dar stok, Intel tarafında ise görece daha rekabetçi fiyatlandırma anlamına gelebilir. Sunucu pazarında tablo tam tersi: Intel burada toplam payının %64,5'e düşmesiyle (bir önceki yılın aynı çeyreğinde %72,2 idi) AMD'ye alan açmış durumda, AMD'nin sunucu payı yıllık bazda %7,7 artışla %35,5'e çıktı.

IoT ve gömülü çipler tabloyu nasıl değiştiriyor

IoT ve gömülü sistem çiplerini de kattığımızda Intel'in toplam payı çeyreklik bazda 0,2 puan artarak %66,1'e ulaştı; ancak yıllık bazda bu rakam %69,1'den %66,1'e, yani 3 puan geriledi. Bu da Intel'in masaüstündeki kazancının, şirketin genel pazar konumundaki uzun soluklu daralmayı tam olarak dengelemediğini gösteriyor. Kısacası masaüstü cephesindeki zafer, Intel için tüm cepheleri kapsayan bir geri dönüş değil, tek bir segmentte elde edilen taktiksel bir kazanım olarak okunmalı.

Kaynak: techspot.com

13 Kasım 2026 Cuma

Google'ın Yeni TPU'ları: Tek Pakette İki Çip, Yapay Zekâ Ajanları İçin Devrim mi?

Google, sekizinci nesil TPU ailesini iki yeni modelle büyütüyor: uzun bağlam gerektiren ajan işlerine odaklanan TPU 8i Max ve gizlilik öncelikli çalışmalar için tasarlanmış TPU 8tx. Nisan ayında tanıtılan eğitim odaklı TPU 8t ve genel amaçlı çıkarım çipi TPU 8i'nin üzerine inşa edilen bu iki yeni parça, Google'ın modüler çip stratejisini bir adım öteye taşıyor.

8i Max: Tek Pakette İki Çip

TPU 8i Max, aslında iki ayrı TPU 8i çipinin tek bir paket içinde birleştirilmesiyle ortaya çıkıyor. Bu sayede teorik hesaplama gücü iki katına çıkarken, aynı rack alanına iki katı silikon sığdırılabiliyor. Google bunu watt ve metrekare başına daha fazla hesaplama gücü olarak tanımlıyor. SRAM ve HBM bant genişliği de ikiye katlanıyor; bu da çipi yaklaşık 20.2 FP4 PFLOPS, 768 MB SRAM ve 17.2 TB/s HBM bant genişliğine taşıyor.

Karşılaştırma yapmak gerekirse, Nvidia'nın Rubin R200 GPU'su çıkarım için 50 FP4 PFLOPS ve soket başına 22 TB/s HBM4 bant genişliği sunuyor; AMD'nin MI455X çipi ise 40 FP4 PFLOPS seviyesinde. Rakamlar hâlâ Nvidia ve AMD'nin lehine görünse de, aradaki fark kapanıyor.

Bellek Duvarını Aşma Çabası

Google, “bellek duvarı” dediği bant genişliği sorununun özellikle “onlarca yapay zekâ ajanının aynı kod tabanı üzerinde birlikte çalıştığı” senaryolarda kritik hale geldiğini belirtiyor. Milyon token hedefleyen büyük bağlam pencereleri, daha büyük KV önbellekleri anlamına geliyor; bu önbelleklerin bir kısmı SRAM'de tutuluyor ve her yeni token bu belleği tekrar okumak zorunda. Ekstra HBM bant genişliği tam olarak burada devreye giriyor.

Bu yaklaşım, Nvidia'nın LPX mimarisinden farklı bir yol izliyor: Nvidia çözme (decoding) için ayrı bir çip türü ve bağlam için ayrı bir depolama katmanı kullanırken, Google tek pakette daha fazla bant genişliği sunmayı seçiyor. Google'ın açık kaynaklı TPU Sync yazılımı da KV önbelleklerini çipin HBM'inden host DRAM'ına ve deneysel olarak paylaşılan depolamaya kaydırarak transfer gecikmesini “%90'dan fazla” azaltabildiğini iddia ediyor.

8tx: Güvenlik Odaklı Çıkarım

TPU 8tx ise TPU 8t ile aynı silikon üzerine kuruluyor ama farklı bir hedefe hizmet ediyor: güvenli ve gizli çıkarım ile küçük ölçekli eğitim. Donanıma gömülü izolasyon, model ağırlıkları dahil hassas verilerin işlenirken casuslanmasını önlemeyi amaçlıyor. Bu çip özellikle düzenlemeye tabi kurumlar ve devlet kurumları için tasarlanmış; bu kuruluşlar hassas verilerini kümeler arasında taşımadan modelleri kendi verileriyle ince ayar yapabiliyor.

Dikkat çeken bir değişiklik de 8tx'in host işlemcisinde yaşanıyor: TPU 8t ve 8i'nin kullandığı Arm tabanlı Axion yerine, 8tx 5. Nesil AMD EPYC işlemcilere geçiyor. Google bu değişimin nedenini açıklamıyor, ancak şirketin gizli VM yapılandırma listesinde Arm tabanlı hiçbir çip bulunmaması, bu kararın gizlilik altyapısıyla uyumlu olmak için yapıldığına işaret ediyor.

Rakamlar Var, Kanıt Henüz Yok

Google, vLLM-TorchTPU yazılım yığınının InferenceX ve AgentX testlerinde “en iyi fiyat-performans” sonuçları verdiğini savunuyor. Ancak şu ana kadar yayınlanan tek bağımsız sonuçlar, önceki nesil Ironwood TPU'suna ait. SemiAnalysis'in Eylül ayı InferenceX testlerinde Ironwood, Qwen3.5 397B modelinde Nvidia'nın B200'ünden %50.4, B300'ünden %96 daha fazla dolar başına token üretmiş. Sekizinci nesil TPU'lar için henüz hiçbir karşılaştırmalı sonuç bulunmuyor.

Google'ın kendi sayfasında 8tx ve 8i Max hâlâ “yakında” etiketiyle listeleniyor; tam teknik özellik tablosu, HBM kapasitesi, pod boyutları, kullanılabilirlik tarihi, fiyatlandırma ve müşteri bilgisi paylaşılmamış durumda. Nisan ayındaki ilk çiftten yedi ay sonra gelen bu iki yeni sistem, Google'ın özelleştirilmiş donanımı artık yıllar değil aylar içinde piyasaya sürme hedefini gösteriyor; ama bunu kanıtlaması için gereken benchmark verileri ve gerçek kullanılabilirlik tarihi henüz ortada yok.

Kaynak: tomshardware.com

10 Kasım 2026 Salı

Windows 11'in Can Sıkan Sticky Keys Uyarısı Artık Kalıcı Olarak Susturulabiliyor

Dijital bir ekran arayüzünde klavye tuşları ve kapanan bir uyarı penceresini anlatan editoryal illüstrasyon

Microsoft, Windows 11'in en eski ve en can sıkıcı alışkanlıklarından birine son veriyor. Sticky Keys ve Filter Keys özelliklerinin sürekli açılan uyarı penceresi, Windows 11 Insider Beta Preview Build 26320.9876 ile birlikte artık kalıcı olarak kapatılabiliyor.

Sticky Keys ve Filter Keys nedir

Sticky Keys, 1995'te Windows 95 ile tanıtılan bir erişilebilirlik özelliği. Mac tarafında ise kökeni 1988'deki System 6'ya kadar uzanıyor. Özellik, klavye kısayollarında Shift, Ctrl, Alt veya Win gibi değiştirici tuşların basılı tutulması gerekmeden, tek tek basılıp bırakılarak kullanılmasını sağlıyor. Filter Keys ise farklı bir amaca hizmet ediyor: kısa veya tekrarlı tuş vuruşlarını görmezden gelerek, el titremesi veya benzer fiziksel durumlardan etkilenen kullanıcıların yazım hatalarını azaltıyor.

Asıl sorun: beklenmedik anda açılan uyarı

Bu iki özellik, klavyede Shift tuşuna art arda beş kez basıldığında veya tuş uzun süre basılı tutulduğunda otomatik olarak devreye giriyor ve ekrana “Sticky Keys'i açmak ister misiniz?” uyarısı getiriyor. Habere göre bu durum özellikle oyun oynarken veya başka yoğunlaşma gerektiren işler sırasında kullanıcıyı bölüyor; özelliğe hiç ihtiyacı olmayan biri için bu uyarı sadece bir rahatsızlık kaynağı haline geliyor.

Günlük kullanıcı için ne değişiyor

Yeni beta sürümüyle birlikte sistem arayüzüne, bu pop-up'ları kalıcı olarak reddetme seçeneği ekleniyor. Böylece özelliğe ihtiyacı olmayan kullanıcılar, tuş takımında yaptıkları hızlı veya tekrarlı hareketler yüzünden sürekli aynı uyarıyla karşılaşmayacak. Değişiklikten önce bu uyarıları kapatmak isteyen bir kullanıcının Windows Ayarları'nın veya Denetim Masası'nın içine girip ilgili ayarı bulması gerekiyordu; artık bu işlem doğrudan uyarının kendisinden, tek adımda yapılabiliyor.

Eskiden tek çözüm ayarların içine girmekti

Bu değişiklikten önce, Sticky Keys veya Filter Keys uyarılarından kurtulmak isteyen bir kullanıcının Windows Ayarları'nın veya daha eski Denetim Masası'nın derinliklerine inmesi gerekiyordu. Çoğu kullanıcı için bu ayarın tam olarak nerede olduğunu bulmak bile başlı başına bir uğraştı; sonuçta çoğu kişi uyarıyı her seferinde kapatmayı, ayarı aramaktan daha kolay bir alışkanlık haline getirdi.

Ne zaman herkese ulaşacak

Değişiklik şu an Windows 11 Insider Beta kanalında test ediliyor ve Windows 11 26H2 güncellemesiyle birlikte geniş kullanıcı kitlesine ulaşması bekleniyor. Erişilebilirlik özelliklerine gerçekten ihtiyaç duyan kullanıcılar için Sticky Keys ve Filter Keys aynı şekilde çalışmaya devam edecek; değişen tek şey, bu özelliklere ihtiyacı olmayanların artık tekrar tekrar aynı soruyla karşılaşmayacak olması.

Oyuncular için neden önemli

Kaynak habere göre bu pop-up, özellikle oyun sırasında klavyeye hızlı ve tekrarlı basışlar yapan kullanıcıları rahatsız ediyordu; tam bir aksiyon sahnesinin ortasında ekrana düşen uyarı penceresi, oyunu duraklatmak zorunda kalmak anlamına gelebiliyordu. Benzer şekilde, video düzenleme veya tasarım gibi klavye kısayollarının yoğun kullanıldığı işlerde de bu uyarı akışı bölen bir unsurdu. Kalıcı kapatma seçeneği, bu tür kesintisiz kullanım isteyen kullanıcılar için küçük ama fark edilir bir rahatlık sağlayacak.

Kaynak: techspot.com

8 Kasım 2026 Pazar

Siri Gelecek Yıl Gerçek Bir Yapay Zekâ Ajanına Dönüşebilir

Akıllı telefon ekranından yükselen ve görevleri kendi başına yürüten parlayan bir yapay zekâ asistanı illüstrasyonu

Apple, uzun süredir beklenen kişiselleştirilmiş Siri'yi iOS 27 ile kullanıcılara sundu ve 2024'te koyduğu iddialı hedeflerin arkasında durduğunu gösterdi. Ama asistanın hâlâ eksik kalan bir tarafı var: sizin yerinize kendiliğinden harekete geçmek. Bloomberg muhabiri Mark Gurman'a göre Apple bu açığı kapatmak için harekete geçiyor ve Siri, en erken gelecek yıl gerçek bir yapay zekâ ajanına dönüşebilir.

Gurman ne diyor?

Gurman, Power On bültenindeki değerlendirmesinde rakiplerin geldiği noktayı özetliyor: Dots, Muse ve Grok gibi ajanlar hedefleri takip edebiliyor, bir sonraki adımın ne olması gerektiğine kendisi karar veriyor ve kullanıcı her adımı tek tek başlatmadan amaca doğru ilerlemeye devam ediyor. Gurman'ın aldığı bilgiye göre Apple da nihayetinde bu yöne gitmek istiyor. Ona göre şirket Siri'yi gelecek yıl kadar erken bir tarihte "daha çok bir ajan gibi" çalışır hâle getirebilir. Gurman'ın eklediği not ise durumu iyi özetliyor: tüketici ve pazar beklentileri düşünüldüğünde Apple'ın pek başka seçeneği yok.

Rakipler ajan yarışında öne geçti

Son aylarda Meta ve SpaceXSI, işleri kullanıcı adına yürüten ajan tabanlı yapay zekâ arayüzlerine tüm ağırlığını verdi. Muse ve Grok Bot, kendilerine ait sanal makinelerde çalışan ajanlar. Görevleri arka planda kendiliğinden üstlenip sonucu kullanıcıya teslim ediyorlar. Siri ise iOS 27'deki büyük yenilemeye rağmen bu proaktif davranıştan hâlâ yoksun; yani bir işi bitirmek için kullanıcının her adımda komut vermesi gerekiyor.

Apple'ın elindeki koz: App Intents

Apple'ın bu yarışta geç kalmış görünmesine rağmen ciddi bir avantajı var. Şirket yıllar içinde App Intents gibi çerçeveler kurdu; uygulamalar bu yapılar sayesinde yapabildikleri işleri sisteme tanımlayabiliyor. Bu, bir Apple ajanının görevleri yerine getirmek için ekranı "görüp tıklayan" bilgisayar kullanımı (computer use) yeteneğine daha az bağımlı kalabileceği anlamına geliyor. Ekran üzerinden çalışan ajanlara kıyasla uygulamalarla doğrudan konuşan bir yapı, pek çok görevi çok daha az maliyetli hâle getirebilir. Elbette Apple'ın sonunda ne sunacağı henüz belli değil; sonucu belirleyecek olan uygulamanın kalitesi.

iOS 28'de yeni geliştirme düzeni

Gurman'ın haberindeki ikinci önemli detay, Apple'ın yazılım geliştirme sürecinde yaptığı değişiklik. Apple'da geliştirme döngüsünün aşamaları normalde dörder haftadan oluşuyor: dört hafta kodlama, dört hafta özelliklerin işletim sistemine entegrasyonu. iOS 28 geliştirmesinin ilk döngüsü olan M1 aşamasında ise bu denge değişti. Mühendislere altı hafta kodlama, keşif ve özellik geliştirme; ardından yalnızca iki hafta birleştirme süresi verildi.

Çalışanların değişiklikten memnun olduğu, özellikleri kilitlemeden önce fikir üretmeye ve denemeye daha fazla zaman kaldığını söyledikleri aktarılıyor. Bu kararın arkasında, son birkaç yılda ajan tabanlı kodlama araçlarında yaşanan büyük ilerlemenin olduğu düşünülüyor. Apple'ın Siri'yi ajana dönüştürme planı ile kendi mühendislerinin çalışma biçimini değiştirmesi aynı yöne işaret ediyor: daha hızlı geliştirme ve daha fazla deneme alanı.

Kaynak: 9to5mac.com